ജൂലൈ 11 ലോക ജനസംഖ്യാ ദിനം. ലോകം 800 കോടിയിലധികം മനുഷ്യരുടെ സംഗമഭൂമിയായി മാറിയിരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയെ വെറുമൊരു അക്കക്കളിപ്പട്ടികയായി മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വിഭവങ്ങളുടെ വിതരണത്തെയും മനുഷ്യൻ്റെ അതിജീവനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമേറിയ ആലോചനകളായാണ് നാം കാണേണ്ടത്. “ആളുകൂടിയാൽ നാടുമുടിയും” എന്ന പഴയകാല ഭീതികളിൽ നിന്ന് മാറി, ജനസംഖ്യയെ എങ്ങനെ ഒരു രാജ്യത്തിൻ്റെ വികസന ഇന്ധനമാക്കാം (Demographic Dividend) എന്ന ചിന്തയ്ക്കാണ് ഇന്ന് ആഗോളതലത്തിൽ പ്രാധാന്യം.
ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ച് ഈ ദിനത്തിന് സവിശേഷമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ചൈനയെ മറികടന്ന് ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനങ്ങളുള്ള രാജ്യമായി നമ്മൾ മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ ജനബാഹുല്യം ഒരു ശാപമല്ല, മറിച്ച് ശരിയായി വിനിയോഗിച്ചാൽ വലിയൊരു അനുഗ്രഹമാണ്. രാജ്യത്തെ ജനസംഖ്യയിൽ പകുതിയിലധികവും യുവാക്കളാണെന്നത് ഇന്ത്യയുടെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയും വികസനസാധ്യതയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ‘യുവശക്തി’യെ കൃത്യമായ വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിൽ നൈപുണ്യവും ആരോഗ്യവും നൽകി സമാഹരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, അത് വലിയൊരു സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധിയായി മാറുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും ഈ ദിനം നൽകുന്നുണ്ട്.
കേരളത്തിൻ്റെ സാഹചര്യം ദേശീയ തലത്തിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും അതേസമയം സങ്കീർണ്ണവുമാണ്. മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യപരിപാലനവും കാരണം കേരളം ജനസംഖ്യാ വളർച്ചാ നിരക്ക് വിജയകരമായി നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇതിൻ്റെ മറുപുറമെന്നോണം കേരളം ഇന്ന് അതിവേഗം പ്രായമേറുന്ന ഒരു സമൂഹമായി (Aging Society) മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കുട്ടികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും എണ്ണം കുറയുകയും മുതിർന്ന പൗരന്മാരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. ഇതിനൊപ്പം ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള നമ്മുടെ യുവതലമുറ തൊഴിൽ തേടി കൂട്ടത്തോടെ വിദേശങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന ‘മേധാവിത്വ ചോർച്ച’ (Brain Drain) കേരളത്തിൻ്റെ ഭാവി ജനസംഖ്യാ ഘടനയെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്നത് ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു വശത്ത് വിഭവങ്ങളുടെ പരിമിതിയെയോർത്ത് ആശങ്കപ്പെടുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് ലിംഗസമത്വവും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള വികസനമാണ് ലോകത്തിന് ആവശ്യം. ജനസംഖ്യാ നിയന്ത്രണമെന്നത് ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടാവരുത്, മറിച്ച് അവർക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിക്കൊണ്ടാകണം.
ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ശുദ്ധജലക്ഷാമവും തൊഴിലില്ലായ്മയും ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളികൾക്ക് നടുവിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ജനസംഖ്യാ ആസൂത്രണം എന്നത് കേവലം ജനനനിരക്ക് കുറയ്ക്കൽ മാത്രമല്ല; മറിച്ച് ലഭ്യമായ വിഭവങ്ങൾ തുല്യമായി വീതിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കലും, പ്രകൃതിയെ ചൂഷണം ചെയ്യാതെയുള്ള സുസ്ഥിര വികസന പാത കണ്ടെത്തലുമാണ്.
എല്ലാവർക്കും അന്തസ്സുള്ള ജീവിതവും, തുല്യ അവസരങ്ങളും, ആരോഗ്യകരമായ ചുറ്റുപാടും ഉറപ്പാക്കാൻ ഭരണാധികാരികൾക്കും പൊതുസമൂഹത്തിനും സാധിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത്തരം ദിനാചരണങ്ങൾ അർത്ഥപൂർണ്ണമാകുന്നത്. ജനസംഖ്യയെ ഭാരമായല്ല, ഭൂമിയുടെ ഭാവിയായി കണ്ട് കരുതലോടെ മുന്നേറാൻ നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ.
