ഒരു തുള്ളി രക്തത്തിന് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ കഴിയും.
ഒരു തുള്ളി സ്നേഹത്തിന് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാനും കഴിയും.
ഒക്ടോബർ 1 ഈ രണ്ട് സന്ദേശങ്ങളെയും ഒരേ ദിവസം നമ്മുടെ മുന്നിലെത്തിക്കുന്നത് യാദൃച്ഛികമായിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മനുഷ്യസന്ദേശം വളരെ വലുതാണ് — ജീവൻ രക്ഷിക്കുക, ജീവിതത്തെ ആദരിക്കുക.
രക്തം ആവശ്യമുള്ള ഒരാൾ ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ രക്തഗ്രൂപ്പും മതവും രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തിക നിലയും ഒന്നും പ്രസക്തമല്ല. അവന് വേണ്ടത് ഒരു ദാതാവിനെയാണ്. അപരിചിതനായ ഒരാളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം നൽകുന്ന നിമിഷത്തിൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തിരിച്ചറിയലായ മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിലേക്ക് ഉയരുകയാണ്.
അതുപോലെ തന്നെയാണ് വയോജനങ്ങളോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനവും പരിശോധിക്കേണ്ടത്.
നമ്മുടെ വീടുകളും സമൂഹവും ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന പല സൗകര്യങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ അവരുടെ അധ്വാനമുണ്ട്. കുടുംബത്തെ വളർത്താൻ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ മാറ്റിവച്ചവർ, സമൂഹത്തെ പടുത്തുയർത്താൻ ജീവിതം സമർപ്പിച്ചവർ, ഇന്ന് പലപ്പോഴും വീടിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്ന ലോകത്ത് അവരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ കേൾക്കാൻ പോലും നമുക്ക് സമയം കുറയുകയാണ്.
വയസ്സാകുന്നത് ഒരു കുറവല്ല; അത് ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പാദ്യമാണ്.
വയോജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് കരുണ മാത്രം അല്ല. അവകാശപ്പെട്ട ബഹുമാനവും പരിഗണനയും സുരക്ഷയും പങ്കാളിത്തവുമാണ്. അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളിൽ അവരെ ഉൾപ്പെടുത്താനും, അനുഭവങ്ങളെ വിലമതിക്കാനും, ഏകാന്തതയുടെ മതിൽ തകർക്കാനും കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിനും ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്.
രക്തദാനം നമ്മോട് ചോദിക്കുന്നത് — “നിനക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാൾക്കായി എന്ത് നൽകും?” എന്ന ചോദ്യമാണ്.
വയോജന ദിനം ചോദിക്കുന്നത് — “നമ്മെ ഇവിടെ എത്തിച്ചവർക്കായി നാം ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?” എന്ന ചോദ്യവും.
ഇരുചോദ്യങ്ങൾക്കും ഒരേയൊരു ഉത്തരമുണ്ട് — മനുഷ്യത്വം.
ഈ ഒക്ടോബർ 1 ഒരു ദിനാചരണമായി മാത്രം കടന്നുപോകരുത്.
ആവശ്യമായപ്പോൾ രക്തം നൽകുന്ന മനസ്സും, ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ കൈപിടിക്കുന്ന ഹൃദയവും നമുക്കുണ്ടാകട്ടെ.
രക്തം നൽകാം…
കരുതൽ നൽകാം…
ജീവൻ രക്ഷിക്കാം…
ജീവിതത്തെ ആദരിക്കാം.
അതാണ് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പുരോഗതിയുടെ അടയാളം.
രക്തം നൽകാം, കരുതൽ നൽകാം. ഒക്ടോബർ 1 — ദേശീയ രക്തദാനദിനവും അന്താരാഷ്ട്ര വയോജന ദിനവും




