മാധ്യമധർമ്മം…

ഇരുളിൽ തെളിയേണ്ട ദീപശിഖ
​”സത്യം പറയുക, ഭയമില്ലാതെ പറയുക; അത് ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാവുക.”ഒട്ടുമിക്ക മാധ്യമപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ആപ്തവാക്യങ്ങളിൽ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഈ വരികൾക്ക് ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ എത്രത്തോളം ആഴമുണ്ട് എന്ന് സ്വയം വിലയിരുത്തേണ്ട നിമിഷങ്ങളിലൂടെയാണ് നാം കടന്നുപോകുന്നത്. “ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നാലാം തൂണ്” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മാധ്യമരംഗം ഇന്ന് കനത്ത വെല്ലുവിളികളെയും ആത്മപരിശോധനകളെയും നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
​വാർത്തകൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ അതിവേഗം ഓടിയെത്തുന്ന ഈ ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ, ‘വേഗത’യേക്കാൾ പ്രാധാന്യം ‘വിശ്വാസ്യത’യ്ക്കാണ് എന്ന് നാം പലപ്പോഴും മറന്നുപോകുന്നു. ആദ്യം വാർത്ത നൽകാനുള്ള മത്സരപ്പാച്ചിലിൽ സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടരുത്. ഒരു തെറ്റായ വാർത്തയ്ക്ക് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തെയോ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സമാധാനത്തെയോ തകർക്കാൻ സെക്കൻഡുകൾ മതിയാകും. ഇവിടെയാണ് മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ പേനയ്ക്കും വാക്കിനും സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധത എന്ന കാവൽക്കാരൻ ആവശ്യമായി വരുന്നത്.

​ഇന്നത്തെ മാധ്യമരംഗം നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളികൾ:

​റേറ്റിംഗും സെൻസേഷണലിസവും: ചർച്ചകളെയും വാർത്തകളെയും വെറും വിനോദോപാധിയോ (Infotainment) അനാവശ്യ വിവാദങ്ങളോ ആക്കി മാറ്റുന്ന പ്രവണത കൂടിവരുന്നു. ജനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രശ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
​വ്യാജവാർത്തകളുടെ അതിപ്രസരം (Fake News):
സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ കാലത്ത് സത്യമേത് മിഥ്യയേത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത വിധം വ്യാജവാർത്തകൾ പടരുമ്പോൾ, സത്യം വേർതിരിച്ചു കാണിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം മുഖ്യധാര മാധ്യമങ്ങൾക്കുണ്ട്.
​പക്ഷപാതിത്വവും അജണ്ടകളും:

നിഷ്പക്ഷത എന്നത് മാധ്യമങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയായിരിക്കണം. രാഷ്ട്രീയ-കോർപ്പറേറ്റ് താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി വാർത്തകളെ വളച്ചൊടിക്കുന്നത് ജനങ്ങളോട് ചെയ്യുന്ന ചതിയാണ്.

​പണക്കൊഴുപ്പും പാർശ്വവർത്തി രാഷ്ട്രീയവും:
മാധ്യമപ്രവർത്തനം ഇന്ന് പലപ്പോഴും കോർപ്പറേറ്റ് നിക്ഷേപങ്ങളുടെയും പരസ്യവരുമാനത്തിന്റെയും വഴിയിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പണത്തിന്റെ ഹുങ്കിനും അധികാരത്തിന്റെ തണലിനും പിന്നാലെ പായുന്ന ‘പെയ്ഡ് ന്യൂസ്’ സംസ്കാരം മാധ്യമരംഗത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്ക് കനത്ത മങ്ങലേൽപ്പിക്കുന്നു. സത്യം വിളിച്ചുപറയേണ്ട പേനകൾ അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിലെ പാർശ്വവർത്തികളായി മാറുമ്പോൾ, അവർ ജനങ്ങളെയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളെ പോറ്റുന്ന മുതലാളിമാരെയും ഭരണാധികാരികളെയുമാണ് തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇത് ജനാധിപത്യത്തോട് ചെയ്യുന്ന വലിയ ദ്രോഹമാണ്.
​ഭരണകൂടത്തിന്റെ വീഴ്ചകളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനും, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ശബ്ദമാകാനും മാധ്യമങ്ങൾക്ക് കഴിയണം. അധികാരികളോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുള്ള ആർജ്ജവമാണ് മാധ്യമധർമ്മത്തിന്റെ ജീവൻ. ആ ശബ്ദം ഇടറുമ്പോൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ് ഇളകുന്നത്.
​മാധ്യമപ്രവർത്തനം എന്നത് കേവലമൊരു തൊഴിലല്ല, അതൊരു ധാർമ്മികമായ ദൗത്യമാണ്. ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾക്കപ്പുറം, സമൂഹത്തോടുള്ള കടപ്പാടായിരിക്കണം അതിന്റെ ഇന്ധനം. സത്യസന്ധതയും നിഷ്പക്ഷതയും മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ഇരുളടഞ്ഞ കോണുകളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന ഒരു ദീപശിഖയായി മാറാൻ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് സാധിക്കണം.
​’കേരള ടൈംസ്’ എപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നത് ഈ ജനകീയ പക്ഷപതിത്വത്തിലാണ്. അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിലെ ശബ്ദത്തേക്കാൾ, സാധാരണക്കാരന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾക്ക് കാതോർക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ പേനകൾക്ക് എന്നും കൂർമ്മതയുണ്ടാകും. മാധ്യമധർമ്മത്തിന്റെ ആ പവിത്രത കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു.